zondag 13 november 2016

Vroeger was alles beter

Vroeger was altijd alles beter. Het nostalgische gevoel van terug willen gaan naar toen. Je ziet het aan de overwinning van Donald Trump deze week. Hij speelt in op de onvrede van de burgers en belooft het land terug te brengen naar vroeger, Make America Great Again. Met die boodschap bereikt hij genoeg mensen om te winnen. Niet genoeg mensen om de meeste stemmen te krijgen, dat was uiteindelijk toch Clinton.

Maar niet alleen in Amerika leeft het nostalgische gevoel. Ook in Europa is een groot electoraat te vinden dat succesvol inspeelt op het terug willen gaan naar vroeger. Vroeger, toen er geen islamitisch terrorisme bestond. Vroeger hield men hun adem in als een groepje Molukkers de trein instapten. Maar dat terzijde.

Vroeger, toen we de gulden nog hadden. Die mooie, eigen munt. Met portretten op het briefgeld die we er dan zelf op hadden gezet. In plaats van die roteuro, waarvan de invoering ons 10 miljard gulden heeft gekost. Een deel daarvan ging naar nieuwe systemen, de oude systemen waren aan vervanging toe. En de rest van de kosten heb je met iedere nieuwe valuta en dus ook als je terug naar de gulden gaat. Maar dat terzijde.

Vroeger, toen er geen stroom aan vluchtelingen was die onze mooie Polder overvloeien. Nee, vroeger kwam de vluchtelingenstroom uit Europa zelf. Maar goed, dat was vluchten voor een oorlog. Er zitten nu gewoon te veel economische vluchtelingen tussen. Mensen die emigreren uit hun eigen land om elders een beter bestaan op te bouwen. Omdat het daar beter is. Mooier. Ik Vertrek op NPO1 al eens gezien? Maar dat terzijde.

Toch, neem de mensen en hun al dan niet nostalgische zorgen serieus. Ookal is er geen tijdmachine en kun je niet naar het verleden reizen. We hebben nu gezien in Amerika wat er gebeurt als de mensen niet serieus worden genomen. De media waren volop bezig met het bashen van Trump en hun stemmers. En zo verbind je natuurlijk het verdeelde volk niet. En dat had je vroeger niet. Zoals mijn oma altijd zei; vroeger was alles beter, zelfs de toekomst.

maandag 24 oktober 2016

Het einde van het tweepartijenstelsel

Wat zou het mooi zijn geweest als het huidige politieke klimaat in de VS het einde van het tweepartijenstelsel had betekend. Alle omstandigheden waren er goed voor. De kandidaten van de Republikeinse Partij en de Democratische Partij waren nog nooit zo impopulair; heel veel mensen stemmen op Hilary Clinton om Donald Trump uit het Witte Huis te houden en vice versa. En niet geheel onbelangrijk: er zijn andere kandidaten.

Foto: CBS News
Wat heel veel mensen binnen en buiten Amerika niet weten is dat je niet hoeft te kiezen voor de Republikeinse of Democratische Partij. Er doen nog meer partijen en onafhankelijke kandidaten mee. Die halen echter de grote debatten niet, omdat ze niet genoeg stemmen trekken in de peilingen. Maar ze halen niet genoeg stemmen, omdat ze niet bekend genoeg zijn doordat ze worden genegeerd in de media en debatten. Tja, hoe hou je het systeem intact?

In totaal doen er 3 kandidaten mee met hun naam op het stembiljet in alle 50 staten en nog eens 2 kandidaten in meer dan 40 staten. Er zijn nog veel meer kandidaten die in minder dan twintig staten op het biljet staan en nog een waslijst aan kandidaten die op papier meedoen, maar in geen enkele staat op het uiteindelijke stembiljet staan. Dat systeem is op zich al voer voor discussie. Feit is dus dat er 5 kandidaten zijn die een goede kans zouden maken, omdat een hoop mensen hun naam in het stembureau zien staan. Maar dat is de theorie, want je hoort slechts over twee kandidaten. Laat ik voor dit artikel de andere drie even voorstellen:

Gary Johnson, voormalig gouverneur van New Mexico. Hij is de kandidaat van de Libertaire Partij. Op zijn website staat het volgende: "Door in slechts 1 belangrijke staat te winnen, kunnen we voorkomen dat Hillary en Trump de 270 electorale stemmen krijgen. door slechts 5% van de nationale stemmen te krijgen, kunnen we een einde maken aan het beheersen van onze verkiezingen door de twee partijen." Hij weet zelf ook wel dat presidentschap er niet in zit, maar wilt toch stemmen trekken om een einde te maken aan het tweepartijensysteem.

Dr. Jill Stein, de kandidaat van de Groene Partij en heeft van de oppositie misschien wel de meest fanatieke aanhangers. Veel aanhangers geloven dat, ondanks dat we al zo laat in de race zitten, presidentschap er voor Stein in zit. Jill Stein is meer van de revolutie, ze wilt het totaal anders gaan doen. Ze is wat dat betreft te vergelijken met Bernie Sanders, voormalig kandidaat voor de Democratische Partij. Zij houdt geregeld bijeenkomsten en demonstraties, waar vaak dezelfde mensen komen. Ook Stein focust zich op het kapotte stelsel en kopt in haar promovideo: "Tijd voor een Derde Partij?"
Darrell Castle, kandidaat voor de Constitutionele Partij. Als je zijn pagina opent zie je heel groot een foto van hem met de tekst "Darrel is what AMERICA NEEDS". Ergens onderin kun je doorklikken naar zijn site. Als je niet goed kijkt, kun je denken dat je een oude folder van de Republikeinse Partij voor je ziet: overal de driekleur van de VS en de sterren zijn ook goed in beeld. Hier staat een echte patriot! Een goede uitstraling voor mensen die normaal op de Republikeinse partij zouden stemmen, maar niks met Donald Trump te maken willen hebben.

Dit zijn dus, samen met Donald Trump and Hillary Clinton, de theoretische kanshebbers voor het presidentschap. Stemmen op Hillary, omdat het de eerste vrouwelijke president zou kunnen worden hoeft dus niet per se, Dr. Jill Stein is ook een prima vrouw. Stemmen op Trump, omdat je het systeem wilt openbreken hoeft dus ook niet, je hebt een kandidaat die dat letterlijk op zijn voorpagina heeft staan! In tegendeel, met een stem op Trump hou je het tweepartijensysteem juist in stand. Net als met een stem op Clinton.

Amerika heeft in November wanneer ze naar de stembussen gaan genoeg keus, maar de keus is ze niet voorgelegd. Want iedereen denkt dat het een strijd is tussen Trump en Clinton. En als je dat maar vaak genoeg herhaald is het ook een strijd Trump vs Clinton. Zonde.

donderdag 13 oktober 2016

Ophef! Dit kan toch niet!

Ophef! Om een tweet! Want we moeten natuurlijk niet vergeten dat we in Nederland wonen en we ons af en toe eens ergens druk over moeten maken. Anders gaat het niet goed met ons. Dan kunnen we ons natuurlijk druk maken over de serieuze zaken, zoals de gevallen zorgstaat of het feit dat we nog steeds niet weten wat Mark Rutte gaat doen met de uitslag van het Oekraïnereferendum.

Maar nee, dat kan niet. Veel te ingewikkeld. In plaats daarvan maken we ons druk om de tweet van Lilian Marijnissen, waarin ze - heel schokkend voor een politica - haar mening over actuele zaken weergeeft. Het gaat om deze tweet:


Mevrouw Marijnissen laat hiermee weten het niet eens te zijn met de plannen van het kabinet om levensbeëindiging makkelijker te maken. Je zou kunnen denken dat dat mag in Nederland, een vrije mening verkondigen, maar iedereen valt over haar heen. Vooral het feit dat ze dit standpunt combineert met de slechte ouderenzorg en eenzaamheid onder ouderen.

Kan natuurlijk niet! Maar, ze heeft wel degelijk een punt. Want, zou een "voltooid leven" ook daadwerkelijk een voltooid leven zijn geweest als de ouderen gewoon de zorg krijgen die ze verdienen? Als ouderen niet in eenzaamheid hoeven te leven?

Want, als iemand dag in, dag uit in eenzaamheid leeft zonder ook maar enige vorm van vooruitzicht... Zou diegene dan niet moe zijn van het leven? Zou u, beste lezer, als u in een volledig isolement leeft, ook geen gedachte of behoefte aan levensbeëindiging hebben? Misschien is zoiets lastig voor te stellen, maar ik weet dat ik dat wel zou hebben. Terwijl mijn leven er toch echt nog lang niet op zit!

Het punt dat ik uit de tweet van mevrouw Marijnissen haalde, was dat het kabinet de ouderenzorg heeft verwaarloosd, waardoor ouderen in een sociaal isolement raken, geen adequate zorg krijgen en je daarom meer ouderen hebt die hun leven als "voltooid" zien. En in plaats van de problemen op te lossen; de ouderen uit het sociale isolement halen en ze de zorg te geven die ze nodig hebben en verdienen - waardoor er op zijn minst minder ouderen een "voltooid" leven hebben - laat het kabinet ze nu letterlijk sterven. En daarvoor past mevrouw Marijnissen. En ik ook. Maar ja, 150 tekens zijn natuurlijk veel te kort. OPHEF!

maandag 3 oktober 2016

Rutte kan meer tegenhouden dan hij zegt

Oh oh Oekraïne. Het hoofdpijndossier van de EU. Er is een burgeroorlog begonnen om de associatieovereenkomst erdoor te krijgen. Nu de president is afgezet en gevlucht kan de overeenkomst dus worden bekrachtigd. Maar nu ligt een lidstaat dwars! Nederland. Met het referendum.

Volgens Mark Rutte betekent het allemaal niet zo veel. Volgens hem kunnen de overige lidstaten gewoon door gaan als hij niet tekent. Maar zo makkelijk is het allemaal niet.

Iedere partij moet dit verdrag ondertekend hebben. Dat is terug te lezen in het verdrag, iets wat Rutte dus ook zou moeten weten. Even een stukje uit het verdrag. Ik had het u willen besparen, maar u hoeft me natuurlijk niet op mijn woord te geloven.

1) Deze overeenkomst wordt door de partijen volgens hun eigen procedures geratificeerd of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging of goedkeuring worden neergelegd bij het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie.
2) Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgende op de datum waarop de laatste akte van ratificatie of van goedkeuring is neergelegd
Dit staat gewoon in het verdrag. Artikel 486 om precies te zijn. Kortom, als Nederland niet tekent, kan dit verdrag niet bekrachtigd worden. Er kan een nieuw verdrag komen met de overige lidstaten, maar dan niet als de EU. Een een groot deel van het verdrag heeft de entiteit EU nodig. Maar, het verdrag is toch al deels goedgekeurd zult u wellicht denken? Dat klopt, en ook daarover staat iets in het verdrag, namelijk:

Elke partij kan door middel van een schriftelijke kennisgeving de depositaris in kennis stellen van het voornemen om de voorlopige toepassing van de overeenkomst te beëindigen. De beëindiging van de voorlopige toepassing wordt zes maanden na de datum van ontvangst van die kennisgeving door de depositaris van kracht.
We zijn nu een half jaar verder. Als Rutte het had gewild, had hij toen een schriftelijke kennisgeving kunnen sturen waarmee nu het verdrag niet meer in werking getreden zou zijn. Misschien hadden ze dan naar hem willen luisteren in Brussel.

Niet dat ik content was geweest met Rutte's oplossing om een klein stukje aan het verdrag toe te voegen. Daarmee verander je immers alle bezwaren die ik in het verleden al benoemd heb niet. Maar zelfs voor die "oplossing" heeft Rutte dus niet alles gedaan.


zondag 2 oktober 2016

Afschuw

Afschuw. Intens triest. Sommige nieuwsberichten brengen de diepste emoties bij je naar boven. Dit is zo'n nieuwsbericht. Het bericht over Jacob Hall.

Jacob Hall
Jacob was het 6-jarige slachtoffer bij een school shooting in de Amerikaanse staat South Carolina. Een 14-jarige jongen opende het vuur op een schoolklas en Jacob werd daarbij in zijn been geraakt. Hij verloor te veel bloed. Hij werd twee keer gereanimeerd, maar alle hulp mocht niet meer baten. Vanmiddag overleed hij in het ziekenhuis.

Hoe kun je zo verrot zijn, dat je op een groep 6- en 7-jarige basisschoolkinderen schiet? Het nemen van iemands leven is altijd zinloos, maar op een schaal van zinloosheid, staat dit toch echt bovenaan. Je probeert het te begrijpen, maar dat lukt niet. Gelukkig niet. Want dat betekent dat wij niet zo verrot zijn.

En in Amerika laait het zoveelste debat over wapens weer op. De een grijpt het aan voor een standpunt voor minder wapens, immers, hoe kan een veertienjarige zo makkelijk aan een wapen komen? De ander grijpt het aan voor meer wapens, immers, had een juf of meester op het schoolplein een wapen gehad, dan had dit voorkomen kunnen worden. Je moet drama's soms raar verdraaien om in een politieke agenda te laten passen.

Aan al die debatten heeft Jacob niets meer. Of zijn ouders. Aan al die debatten heeft niemand iets. Het loopt namelijk altijd uit op hetzelfde. Er valt een slachtoffer. Een paar weken lang wordt er over niks anders gepraat dan wapens. En uiteindelijk verandert er niks. Dan is het even stil. Tot de volgende school of mass shooting. Tot het volgende slachtoffer. Zinloos. Triest. Afschuwelijk.

woensdag 7 september 2016

Vlogger in de Bak

Het is groot nieuws in deze officiële Periode der Komkommertijd: een Russische videoblogger is gearresteerd. Nu worden er wel vaker mensen gearresteerd, maar in dit geval gaat het om Rusland en het razendpopulaire smartphonespelletje Pokémon Go. En dan is het plots wereldnieuws.

Pokémon Go op een Samsung smartphone
Een Russische vlogger ging de kerk in om te zoeken naar de virtuele beestjes. Hij leidde de video in met de opmerking dat wat hij ging doen niet mocht van de wet, vloekte vervolgens een paar keer in de kerk een leidde de video uit met de opmerking dat Pokémon en het geloof niet veel van elkaar verschillen: ze zijn namelijk allebei virtueel.

De media sprong er bovenop, Amnesty International startte zelfs een petitie. Maar, wat wordt achtergehouden, is dat er ook in Rusland zelf veel ophef over is. Het Religieus Comité van de Doema (de Russische Tweede Kamer) is het niet eens met de arrestatie en een hoge geestelijke vindt dat het vloggertje niet vervolgd moet worden. Je vraagt je af, waar is zo'n petitie dan nog voor nodig? Het is niet zo dat de Russische media er niet over spreken. Sterker nog, het beheerst het nieuws al dagen. Ook is het niet zo dat hij geen eerlijke verdediging krijgt. Morgen dient een hoger beroep tegen zijn voorarrest en hij krijgt van alle kanten bijval, van de Doema tot de Kerk. Het is ook niet dat de wet onduidelijk is. De vlogger gaf zelf aan dat hij de wet brak. Je kan het niet eens zijn met de wet, maar dat is ten eerste een nationale aangelegenheid en ten tweede wordt dat nergens in de petitie benoemd. Het was dus gewoon een irritant vloggertje dat dacht boven de wet te staan en zich nu voor de rechter moet verantwoorden. En dat zou vaker moeten gebeuren.

woensdag 10 augustus 2016

De terroristen van de toekomst staan voor de deur

We maken ons - terecht - ernstige zorgen om de terroristen van deze tijd, maar de nieuwe generatie terroristen staan al voor de deur. Over een aantal jaar zijn de kinderen die op dit moment in gebied van Islamitische Staat leven oud genoeg om aanslagen te plegen. De kinderen zijn volledig vanaf de geboorte gehersenspoeld. Ze hebben nooit anders meegemaakt dan de gedachtegoed van IS en zijn daarom mogelijk nog gevaarlijker dan mensen die pas op latere leeftijd met IS in aanraking komen.

Jong meisje speelt onthoofdingsvideo na
Dat is deze week pijnlijk duidelijk geworden met het online verschijnen van een nieuw soort video. Te zien is hoe een meisje van waarschijnlijk hooguit 7 jaar, volledig in traditionele kledij een onthoofdingsfilmpje van IS naspeelt. Ze zingt over het onthoofden van de ongelovigen. Het is een bekend propagandalied van de terreurorganisatie. Ze wijst met het scherpe mes dat ze in haar handen heeft naar de camera. Vervolgens snijdt ze het hoofd van een pop eraf en houdt het in de lucht. Precies zoals we bij de onthoofdingsfilmpjes van onder andere "Jihadi John" gewend zijn. Het kan niet anders of dit kind heeft deze filmpjes gezien. En het kan niet anders of dit kind is niet de enige.

In het Midden-Oosten zie je vaker dat kinderen worden ingezet om aanslagen te plegen. In Afghanistan werden de militairen geconfronteerd met kinderen die bomgordels droegen om zichzelf op te blazen. In Israël zijn het geregeld tieners die mensen neersteken. En in Syrië zie je nu dat kinderen besmet zijn met het gedachtegoed van IS.

En wat doe je met kinderen die niet voor rede vatbaar zijn? Die, niet door eigen toedoen, maar door het milieu waarin ze zijn opgegroeid, ons zodanig haten dat ze - zo jong al - bereid zijn om te sterven voor "het hogere doel"? Die kinderen gaan heel lang, heel veel deskundige hulp nodig hebben. In een goede omgeving met heel veel liefde en persoonlijke aandacht plaatsen is niet langer genoeg. En zelfs dan is het de vraag: zijn al die kinderen nog te redden? Of is dit toch echt de nieuwe generatie terroristen die klaar is om hun oorlog tegen ons te voeren?

Hieronder de bedoelde video. Het is onduidelijk waar en wanneer de video precies is opgenomen.
Waarschuwing: het bevat beelden die mogelijk als verontrustend ervaren kunnen worden.