vrijdag 28 februari 2014

Asociaal ramptoerisme door sociaal media

Het bestaat al eeuwen: als er iets gebeurt komt er direct een groep mensen op af. De laatste tijd komen er echter vlak na een ongeluk, brand of een ander geval waar toeters en bellen op af komen veel meer mensen op af. De oorzaak: sociale media. Het gevolg: asociale belemmeringen van de hulpverlening.

Foto door Erik1980 gepubliceerd onder de GNU Free Documentation License
Door berichten op Twitter, Facebook en andere (a)sociale media komen er veel meer mensen op bijvoorbeeld branden af. En dat heeft als gevolg dat de hulpverleners (die er soms later zijn dan de ramptoeristen) maar moeilijk de brand kunnen bereiken. Dit levert gevaarlijke situaties op.

Nederlandse hulpverleners, met uitzondering van de politie, maken gebruik van het P2000 netwerk. Het P2000 netwerk is openbaar. Hierdoor komen de meeste meldingen te staan op websites als 112Meldingen en Alarmeringen.nl te staan. Doordat het openbaar is en het fenomeen sociale media steeds populairder is geworden, posten sommige diensten de alarmeringen rechtstreeks op Twitter. Ook posten veel korpsen al heel veel zelf.

Dit is natuurlijk handig als er iets aan de hand is in de buurt. Maar dit is onhandig als mensen de hulpverlening belemmeren. Het lijkt wel alsof mensen veranderen in een stel zombies zodra er een noodsituatie zich voordoet. Mensen die normaal goed kunnen redeneren en kunnen inzien dat als er ergens een fik is de brandweer en politie graag in de buurt bij de fik wilt komen gaan op in de massa en verroert geen vin als ze gezamenlijk naar de brand staan te kijken. Als ze de sirenes van de brandweerwagens horen, draaien ze zich gewoon om en staan ze te gapen naar de brandweerwagens.

Misschien moet er wel een protocol komen. Net zoals Veilig thuiskomen heb je zelf in de hand, moet er misschien een Respectvol ramptoeristje spelen heb je zelf in de hand komen. En dan natuurlijk verspreiden onder social media. En met leuke spotjes op TV. Of misschien is het meer iets voor Sire, als opvolger van de Handen af van onze hulpverleners spotjes, misschien een Uit de benen voor onze hulpverleners? Ik zie het helemaal voor me: een brandweerwagen die eraan komt en dan één individu die de steeds voor de brandweerwagen gaat staan. Om te laten zien dat individueel, dit gedrag belachelijk is, dus met een grote groep mensen die staan te kijken ook. Of... Misschien moeten mensen gewoon eens leren wat normaal en wenselijk gedrag is in bepaalde situaties, zonder dat een overheid of Sire er zoveel geld aan hoeft te besteden om te laten zien dat wat er gebeurt ridicuul is. Maar, of mensen ooit uit zichzelf deze wijsheid zullen krijgen...

woensdag 26 februari 2014

Mensen met een doodswens

Na het zien van het onderstaand filmpje is er geen twijfel over mogelijk: er zijn genoeg mensen met een doodswens. De situatie: er is één trein. Deze trein rijdt langs een Brabants stationnetje. De slagbomen gaan dicht. Een groep mensen gaat nog net over de spoorwegovergang. Er komt één mevrouw aangesukkeld. De slagbomen zijn ondertussen gesloten, maar mevrouw denkt dat ze een aanstormende 250 ton wegende trein makkelijk aankan. Pas toen ze recht in de koplampen van de met circa 100 kilometer per uur dichterbij komende trein keek, realiseerde ze zich plotseling dat ze nog een heel leven voor haar heeft, en deed ze toch maar een stapje terug (lees: sprong ze nog net op tijd terug).



Ik begrijp best dat mensen suïcidaal worden rond deze tijd. Crisis, banen verdwijnen en voor je het zelf weet zie je het gewoon niet meer zitten. Ik begrijp echter niet dat mensen die het niet meer zien zitten andere mensen daarin moeten meesleuren. Ik hoop natuurlijk dat mensen er bovenop komen, dat ze de nodige hulp accepteren en de zin van het leven weer herontdekken. Een renaissance op iets kleinere schaal. Maar mochten ze nu echt op het punt staan hun leven te beëindigen; laat andere mensen daar dan niet de dupe van worden. Spring niet voor een trein, en geef de machinist, conducteur, eventuele passagiers die er iets van meekrijgen en hulpverleners die je lichaamsdelen van de rails moeten schrapen geen traumatische ervaringen mee. Gooi jezelf niet van een flatgebouw af en geef de mensen die voorbij lopen, rijden of die even uit het raam staan te kijken naar het mooie weer geen traumatische ervaringen mee.

Er zijn uitwegen die voor minder leed zorgen bij toevallige passanten. Maar natuurlijk hoop ik dat deze vrouw ook het licht weer ziet. Niet meer het licht van die aanstormende trein, maar dat ze er weer bovenop komt. Heel veel sterkte.

dinsdag 25 februari 2014

Ik ben boos

Deze column is een reactie naar aanleiding van verschillende mediaberichten van 7 januari j.l.. Deze column is gepubliceerd op 25 februari, na afwachting van de reacties van deze media.

Ik ben boos. Toen ik vanochtend wakker werd, las ik koppen als "Bedrijven staan in de rij voor opgepakte superhacker (18)". Wat is dit nu weer voor onzin, dacht ik bij mezelf.

Deze jongen heeft op duizenden computers ingebroken met een stukje programma vastgemaakt aan een foto of ander bestand. Oké, hij wist lange tijd onopgemerkt te blijven, dat moet ik hem nageven, maar hij was er toch niet heel erg goed in: hij is uiteindelijk gearresteerd. De term “superhacker” is hier totaal niet van toepassing, iets vastmaken aan een bestandje kunnen er zoveel. En de manier waarop dit aan het licht kwam vind ik alleen maar ziekelijk te noemen.

Toen deze "superhacker" eenmaal op de computers binnen was, zette hij de camera aan en maakte opnames van nietsvermoedende computergebruikers. Hij maakte onder andere kinderpornografisch materiaal, en verspreidde dit. De zaak kwam aan het licht toen een minderjarig meisje een naaktfoto van haarzelf op het internet terugvond. Een naaktfoto die zij er in ieder geval niet op heeft gezet.

Deze jongen heeft dus leed aangericht bij slachtoffers, onder andere minderjarige slachtoffers. Deze jongen ontbreekt enig verantwoordelijkheidsgevoel. Deze jongen voelt zich boven de wet staan, zijn advocaat heeft immers gezegd, en ik citeer, “dat hij geen computers mag hacken weet hij”, maar hij hackte “puur voor de kick”. Oftewel: er zijn wetten en regels, maar omdat het mij een kick geeft hoef ik me er niet aan te houden. Wat ik anderen aandoe doet er niet toe, het draait allemaal om mij,
mij, mij. En om deze jongen staan de grote bedrijven nu te springen?

Er zijn genoeg mensen die kunnen doen wat deze jongen deed. Maar, die doen dat niet. Nee, die mensen gaan naar softwarebeveiligingsbedrijven of het bedrijf waar ze een lek hebben gevonden, om ze te vertellen wat ze moeten doen om het lek te dichten. Dat zijn eerlijke burgers, die geen slachtoffers maken. Die wel een moreel kompas hebben. Maar, de bedrijven hebben liever een onverantwoordelijke, egoïstische en wetteloze jongen in dienst. Ik ben boos.

Te naïef met installeren?

Soms sta ik er van te kijken. Niet in positieve zin. Heel veel mensen klagen dat hun privacy wordt geschonden. En terecht, dat wordt het namelijk ook. Maar tegelijkertijd zijn we ook zo ongelooflijk naïef.

Neem nu de Google Play Store als voorbeeld. Google Play is geweldig! Nog voordat je iets installeert, kun je namelijk de machtigingen lezen die deze app krijgt. Nu kwam ik een aantal... bijzondere gevallen tegen. Het is logisch dat een camera app toegang heeft tot de camera van je telefoon of tablet. Ook hoort deze app toegang te krijgen tot je SD kaart, je wilt de foto's en filmpjes die je maakt ten slotte ergens op opslaan. Het is ook logisch dat een navigatie app toegang krijgt tot je locatie en GPS gegevens. Een spelletje heeft hier echter heel vaak niets in te zoeken, tenzij het een spelletje is zoals Ingress natuurlijk.

Aanval Breaker Pro

Dit is één van de rare vogels die ik tegengekomen ben. Op zich is het een leuk spel, maar sinds de laatste update vraagt deze app wel heel veel machtigingen. En waarom? Deze app kan de precieze locatie van de gebruiker vinden, zowel via GPS als via het netwerk. Deze app kan je SMS en MMS berichten lezen. Deze app kan de "telefoonstatus en -identiteit" lezen en, oftewel, wie jij belt en wie je gebeld heeft, met een persoonlijke code van je telefoon of tablet (het IMEI nummer), wat identiteitsfraude mogelijk maakt. Ook kan deze app all je contacten zien. De app kan audio opnemen, misschien kan de ontwikkelaar dus wel constant horen wat je aan het doen bent. De app kan de geschiedenis van je browser weergeven, net als je bladwijzers. De app kan je Bluetooth beheren. En nog veel meer. En wat is dit dan wel niet voor super spel? Dit is een heus brickshooter spel. Een spel waar er velen van zijn. Toch zie ik op de Play Store onder het aantal installaties "100.000 - 500.000" staan. Pure naïviteit, als je na denkt wat Aanval Breaker Pro kan doen.

WhatsApp Messenger

WhatsApp kan na de discussie die is opgelaaid natuurlijk niet meer ontbreken. Mocht je verblijfplaats van de afgelopen weken een steen zijn geweest: WhatsApp is overgenomen door Facebook. Vooralsnog dan, de Amerikaanse overheid moet nog akkoord gaan met de overname, maar aangezien Facebook goede vriendjes is met deze overheid zullen ze dat vast en zeker doen. WhatsApp toont geen advertenties, WhatsApp is voor het eerste jaar gratis en een jaartje WhatsApp kost minder dan een dollar, wat op nog geen 75 eurocent neerkomt. Hoe moet WhatsApp dan geld verdienen? Simpel, zorg ervoor dat je zo snel mogelijk, zoveel mogelijk gebruikers krijgt zodat je veel geld waard wordt, en je je product kan verkopen aan de hoogste bieder. We hadden dus kunnen weten dat een privacyverslindender (vind ik een goede kandidaat voor Woord van het Jaar 2014) als Facebook. En dan zijn al die beloften op hun site geen stuiver meer waard. En geloof me, dat is na de invoering van de euro niet veel meer.

Papaya

Boerderijspelletjes. Hoe leuk is dat! Blijkbaar heel leuk, want Papaya is er één van de zovelen, en miljoenen keren gedownload. Papaya is ook een boerderijspel dat om toestemming vraagt om audio op te nemen. Zo kun je afgeluisterd worden wanneer je aan het spelen bent. Ze willen ook gelijk weten wie je contacten zijn en wie je recentelijk gebeld hebt. Ook willen ze weten welke apps je tegelijkertijd hebt lopen, en welke apps opstarten bij het opstarten van je apparaat. Andere Papaya games vragen zelfs om toestemming om SMS-berichten te sturen, onder andere naar betaalde(!) SMS diensten. Wat moeten deze spelletjes toch met deze permissies?

Ik snap het niet meer. Massaal zijn we aan het protesteren tegen afluisterpraktijken, terwijl we het de mensen en organisaties die afluisteren zo ongelooflijk makkelijk maken met onze naïviteit.