dinsdag 25 februari 2014

Ik ben boos

Deze column is een reactie naar aanleiding van verschillende mediaberichten van 7 januari j.l.. Deze column is gepubliceerd op 25 februari, na afwachting van de reacties van deze media.

Ik ben boos. Toen ik vanochtend wakker werd, las ik koppen als "Bedrijven staan in de rij voor opgepakte superhacker (18)". Wat is dit nu weer voor onzin, dacht ik bij mezelf.

Deze jongen heeft op duizenden computers ingebroken met een stukje programma vastgemaakt aan een foto of ander bestand. Oké, hij wist lange tijd onopgemerkt te blijven, dat moet ik hem nageven, maar hij was er toch niet heel erg goed in: hij is uiteindelijk gearresteerd. De term “superhacker” is hier totaal niet van toepassing, iets vastmaken aan een bestandje kunnen er zoveel. En de manier waarop dit aan het licht kwam vind ik alleen maar ziekelijk te noemen.

Toen deze "superhacker" eenmaal op de computers binnen was, zette hij de camera aan en maakte opnames van nietsvermoedende computergebruikers. Hij maakte onder andere kinderpornografisch materiaal, en verspreidde dit. De zaak kwam aan het licht toen een minderjarig meisje een naaktfoto van haarzelf op het internet terugvond. Een naaktfoto die zij er in ieder geval niet op heeft gezet.

Deze jongen heeft dus leed aangericht bij slachtoffers, onder andere minderjarige slachtoffers. Deze jongen ontbreekt enig verantwoordelijkheidsgevoel. Deze jongen voelt zich boven de wet staan, zijn advocaat heeft immers gezegd, en ik citeer, “dat hij geen computers mag hacken weet hij”, maar hij hackte “puur voor de kick”. Oftewel: er zijn wetten en regels, maar omdat het mij een kick geeft hoef ik me er niet aan te houden. Wat ik anderen aandoe doet er niet toe, het draait allemaal om mij,
mij, mij. En om deze jongen staan de grote bedrijven nu te springen?

Er zijn genoeg mensen die kunnen doen wat deze jongen deed. Maar, die doen dat niet. Nee, die mensen gaan naar softwarebeveiligingsbedrijven of het bedrijf waar ze een lek hebben gevonden, om ze te vertellen wat ze moeten doen om het lek te dichten. Dat zijn eerlijke burgers, die geen slachtoffers maken. Die wel een moreel kompas hebben. Maar, de bedrijven hebben liever een onverantwoordelijke, egoïstische en wetteloze jongen in dienst. Ik ben boos.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten