woensdag 26 februari 2014

Mensen met een doodswens

Na het zien van het onderstaand filmpje is er geen twijfel over mogelijk: er zijn genoeg mensen met een doodswens. De situatie: er is één trein. Deze trein rijdt langs een Brabants stationnetje. De slagbomen gaan dicht. Een groep mensen gaat nog net over de spoorwegovergang. Er komt één mevrouw aangesukkeld. De slagbomen zijn ondertussen gesloten, maar mevrouw denkt dat ze een aanstormende 250 ton wegende trein makkelijk aankan. Pas toen ze recht in de koplampen van de met circa 100 kilometer per uur dichterbij komende trein keek, realiseerde ze zich plotseling dat ze nog een heel leven voor haar heeft, en deed ze toch maar een stapje terug (lees: sprong ze nog net op tijd terug).



Ik begrijp best dat mensen suïcidaal worden rond deze tijd. Crisis, banen verdwijnen en voor je het zelf weet zie je het gewoon niet meer zitten. Ik begrijp echter niet dat mensen die het niet meer zien zitten andere mensen daarin moeten meesleuren. Ik hoop natuurlijk dat mensen er bovenop komen, dat ze de nodige hulp accepteren en de zin van het leven weer herontdekken. Een renaissance op iets kleinere schaal. Maar mochten ze nu echt op het punt staan hun leven te beëindigen; laat andere mensen daar dan niet de dupe van worden. Spring niet voor een trein, en geef de machinist, conducteur, eventuele passagiers die er iets van meekrijgen en hulpverleners die je lichaamsdelen van de rails moeten schrapen geen traumatische ervaringen mee. Gooi jezelf niet van een flatgebouw af en geef de mensen die voorbij lopen, rijden of die even uit het raam staan te kijken naar het mooie weer geen traumatische ervaringen mee.

Er zijn uitwegen die voor minder leed zorgen bij toevallige passanten. Maar natuurlijk hoop ik dat deze vrouw ook het licht weer ziet. Niet meer het licht van die aanstormende trein, maar dat ze er weer bovenop komt. Heel veel sterkte.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten