maandag 28 april 2014

Ik denk niet meer aan jou

Foto: ©Kevin Wien
Ik denk al heel lang niet meer aan jou.
Voor mij is het hoofdstuk afgesloten.
Voorbij zijn de tijden van rouw.
Gôh, wat hadden wij toen genoten...

Ik denk niet meer aan je mooie lange haren,
Die vrolijk wapperden in de wind.
Ik denk niet meer aan die mooie jaren,
Die jaren, die ik nog steeds mooi vind.

Ik zal niet durven denken aan je ogen,
Die straalden als regenbogen.
Ik denk ook zeker niet aan jouw lippen,
Ze zouden mij nooit meer ontglippen.

Nee ik denk niet meer aan jou,
Ook niet aan hoeveel ik van je hou.
Ik spreek in voltooid verleden tijd,
Ach, we gaan door, jij lieve meid.

Tijd is verstreken,
Eerst waren het weken,
Nu zijn het jaren,
En kan ik slechts voor me uit staren,
Wanneer ik aan je denk

woensdag 23 april 2014

Nederlandse jihadstrijders pleegden aanslagen... U meent het?

Het was wereldnieuws in ons kleine landje vandaag. Twee Nederlandse jihadstrijders hebben zelfmoordaanslagen gepleegd in Syrië en Irak. U meent het? Waar zouden jihadstrijders anders voor naar dat soort landen trekken? Omdat het internet eruit ligt en ze hun potje online poker maar offline voort willen zetten? Of om op de thee te gaan, bij verre vrienden?

Een van de rebellen in Syrië, die samen
verantwoordelijk voor walgelijke aanslagen.
Foto gepubliceerd door Freedom House op Flickr Media
Het zijn jihadstrijders. Mocht men nog niet zo ver zijn, een simpele zoekopdracht op Google van "definitie jihad" levert het volgende op: "Strijd die moslims voeren tegen tegenstanders". En wat is, als je de nieuwsberichten mag geloven, blijkbaar de normaalste zaak van de wereld in die oorlogen? Precies: aanslagen. Het maakt niet uit of het nu zelfmoordaanslagen zijn of andere aanslagen op personen, het is niets nieuws. Die jihadisten zijn zodanig gemanipuleerd dat ze zelf geloven dat het goed is wat ze doen, en wanneer ze zijn overleden worden ze beloond. Het was dus gewoon een kwestie van tijd tot dit zou zijn gebeurd, maar het is zeker geen nieuws. De zoekopdracht op de definitie van nieuws levert "actuele ontwikkelingen". Dit is helemaal geen ontwikkeling, jihadstrijders plegen al jaren aanslagen.

Het is jammer dat de meeste aanslagen op burgerdoelen zijn, zo ook een van de aanslagen van de Nederlandse terroristen. Want, zo mag je ze gerust noemen. Het zijn terroristen die aanslagen op burgers plegen. En dat valt door niemand goed te praten. Voor de jihadisten uit Nederland die zichzelf niet reeds opgeblazen hebben, en dat ook niet doen, zouden er twee opties moeten zijn. Óf het land niet meer inkomen, óf direct door naar het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. Want, al in 2005 werden aanslagen op burgerdoelen in Irak aangemerkt als oorlogsmisdaden.

woensdag 9 april 2014

"Jouw landgenoten hebben iets tegen ons"

"Jouw landgenoten hebben iets tegen ons."
"Lang niet allemaal," probeer ik haar gerust te stellen. Het is alweer drie jaar geleden dat dit gesprek plaatsvond, maar af en toe denk ik er nog steeds aan terug.


Fontein in Sofia, de stad waar het Bulgaarse meisje vandaan
kwam. Foto: Михал Орела (Mikhal Orela)
Ik was in gesprek met een Bulgaars meisje. Een eerlijk en goedaardig meisje. Ze had haar plannen al bijna klaar. Ze wilde aan een kunstacademie studeren. Eén van de universiteiten die ze op het oog had was die van Groningen. Want, er gaat niets boven Groningen.

We raakten dieper in gesprek. Ze had op de Bulgaarse televisie gezien dat Bulgaarse en Roemeense mensen hier gediscrimineerd werden. Over een meldpunt, speciaal voor hen. Over de weinige rechten die ze hier krijgen, in ieder geval minder dan "wij". Ze was oprecht verdrietig. En ook ik brak diep van binnen.

Want, het is zo. Oost-Europeanen worden hier al snel op een hoop gegooid, over een kam geschoren. Hoe je het ook wilt noemen. Geregeld zie ik het nog. Een briefje opgehangen in een trappenhuis waar ik geregeld kom: "Geen Oost-Europeanen binnenlaten!", om maar een voorbeeld te noemen.

Ze wist ook precies waar het door kwam. "De zigeuners," legde ze me uit. "Die waren eerst op een rooftocht in ons land, en toen de grenzen opengingen, kwamen ze naar jullie. Daarom hebben we allemaal een slechte naam gekregen, iedereen associeert ons met die kleine groep zigeuners." Ik knikte maar lichtjes, waarop ze opgelucht leek te zijn dat niet iedereen haar haat, zoals ze eerst wel dacht.

Ze liet me de websites van de universiteiten zien die ze op het oog had. "Wat denk jij?" vroeg ze me, een beetje onverwachts voor mij. "Mijn hart gaat uit naar deze, in Canada. Hier, in België, kan ik ook veel mee. In Groningen daarin tegen gaan ze al heel snel op het podium, iets wat ik echt wil!" Het liefst zou ze een studie starten op alle drie de universiteiten. Als de fysieke afstand tussen de universiteiten niet zo groot zou zijn, had ze het nog gedaan ook. Ze had toen soms al nachten geen slaap, om maar veel te studeren om goede cijfers te halen en op de universiteiten toe gelaten te worden.

Ik adviseerde haar om alles wat ze daar zou doen op een rijtje te zetten. En dan de rijtjes met elkaar vergelijken, om zo een keuze te maken en haar droom te verwezenlijken. Ze was blij met het advies, en zou me nog laten weten wat het is geworden.

Nu, drie jaar later, weet ik het nog niet. Ik heb haar niet meer gesproken of gezien. Toch vraag ik me af en toe nog steeds af hoe het met haar gaat. En ik vraag me af of zij dat zichzelf ook afvraagt. Ik zal het waarschijnlijk nooit weten.

vrijdag 4 april 2014

Aangifte doen wordt een gezellig dagje uit

De laatste weken zijn er zo'n 5000 aangiften van discriminatie en aanzetten tot haat tegen Geert Wilders binnengekomen. Vijfduizend. Politiebureaus stonden vol met mensen die de zogenoemde conceptaangiften verder invulden. Het Openbaar Ministerie kon de toestroom van aangiften in het begin niet eens tellen, en zelfs nu nog is een precies aantal onduidelijk. Ook niet van belang. Of het er nu vijfduizend of vijf miljoen zijn geweest, of gewoon één enkele aangifte: het voorval blijft hetzelfde. En dat voorval is óf strafbaar, óf niet.

Foto: Politie Eenheid Rotterdam
R/DV/RS Flickr Media, Creative Commons license
In theorie had dus een persoon namens al die 5000 mensen aangifte kunnen doen. Maar, dat gebeurt niet. Mensen maken er een dagje uit van. Er is koffie en thee op dat politiebureau, dus gezellig met zijn allen aangifte doen. Hele liederen werden gecomponeerd voor dat dagje uit. Zien we dat bureau ook eens van de andere kant. Het is een goedkoper alternatief voor het pretpark, en je krijgt standaard de aangifte die je hebt gedaan als souvenir mee. Om later nog aan de kleinkinderen te laten zien.

Gisteren kwam Geert met de oproep om aangifte te doen tegen Samson en Spekman van de P van de A. Deze hebben namelijk ook uitspraken gedaan over Marokkanen. Of moet ik, om te voorkomen dat er massaal aangifte tegen mij wordt gedaan, spreken van "Burgers met een Nederlands én Marokkaans paspoort"? Het bekt niet zo lekker, maar het is politiek correct, en daar schijnt het om te gaan.

Wilders? Die doet gewoon wat hij al jaren doet. Zijn verkiezingsprogramma uitvoeren. Of je het er nu mee eens bent of niet, het is niks nieuws. Samson? Die durft eindelijk het probleem te benoemen. En 5000+ burgers? Die hebben een goedkoop alternatief op de Efteling gevonden. De wachtruimte is het Sprookjesbos. Geert Wilders, Diederik Samson of Hans Spekman in dit geval de boze tovenaar en de Buitengewoon Opsporingsambtenaar de schrijver van het sprookje. Laten we die laatste ook eens in het zonnetje zetten, want die hebben het er maar druk mee, al die aangiften. En allemaal voor een goedkoop dagje uit.