woensdag 7 mei 2014

Misschien wil ik die persoon helemaal niet kennen

Mijn mailboxen stromen op een willekeurige dag langzaam vol. Soms iets interessants, soms iets noodzakelijk en vaak spam. Berichtjes van bijvoorbeeld sociale media, die denken weer eens iemand voor me te hebben gevonden om toe te voegen.

Foto: Leo Chen, Flickr Media
Deze media, waar niet veel sociaals aan zit, kunnen zich blijkbaar niet indenken dat er mensen zijn die ik helemaal niet wil kennen. Ik bedoel, als ik ze toe wil voegen, dan had ik dat toch allang gedaan? Er zal dus wel een reden voor zijn, waarom ik ze niet volgvriendtoevoegbecircel of hoe je het ook maar wil noemen. Misschien iemand uit mijn verleden waar ik nooit al te beste banden mee had. Ja, ik ken die walggeest, en nee, ik wil hem absoluut niet toevoegen. Ik was juist blij dat hij eindelijk uit mijn geheugen was verbannen.

Of een bedrijf. Een paar dagen terug kreeg ik een email van Twitter of ik IMO Messenger ken en die misschien wel wil volgen. Ja, ik ken dat bedrijf. Heb hun service ooit eens gebruikt om met mijn eerste grote liefde contact te onderhouden toen zij in het buitenland zat. Moet ik daar nu echt aan herinnerd worden? Echt?

Soms wil je er niet aan herinnerd worden. En ik weet dat het uit valt te zetten, maar zelfs al vink ik alles af, ik krijg er hoe dan ook een aantal binnen. Dus ik zal geconfronteerd blijven worden.

Maar goed, ik maak het weer veel te lang, zo tussen de bedrijven door. Dus ik klik deze email weg en ga maar door naar de volgende. Misschien wel iets belangrijks...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten