zondag 22 juni 2014

Soms vraag ik me af waar sommige ouders in het verhaal zijn

Af en toe vraag ik me oprecht af waar sommige kinderen hun ouders zijn. Als je ziet wat ze allemaal uitvreten, kun je je van alles afvragen. En dan heb ik het niet eens over de mishandelingen die de laatste tijd in het nieuws zijn. Die waren er--jammer genoeg--altijd al, ze werden vroeger echter nooit gefilmd en op internet gezet, simpelweg omdat het er niet was. Een woordvoerder van de politie liet weten dat dit jammer genoeg dagelijkse kost voor de agenten is, het haalt echter zelden de media.

Kinderen die in een trending topic allemaal hun telefoonnummers
plaatsen. Wij hebben de persoonlijke informatie netjes onherkenbaar
gemaakt, maar op social media is dit open en bloot; voor de hele
wereld zichtbaar. Slechts een kleine selectie, het daadwerkelijke
aantal tweets met telefoonnummers e.d. ligt veel hoger.
Nee, ik heb het over een nieuwe, stupide trend. Kinderen die hun persoonlijke informatie zomaar op het internet zetten, zonder omkijken. Telefoonnummers, adressen en andere informatie uit hun persoonlijke levenssfeer staan open en bloot op het internet.

Neem nu een trend van vanochtend. Kinderen tussen de 9 en 15 zetten hun telefoonnummers open en bloot op het internet. Waarom? Omdat iemand uit een boyband zei dat hij een aantal van die mensen zou bellen.

Hier zitten 3 mensen fout. Uiteraard degene die kinderen aanmoedigt om hun persoonlijke informatie openbaar te delen. Vervolgens deze kinderen zelf, die er als een kip zonder kop op ingaan, om het predatoren (lees: pedoseksuelen, stalkers, pesters, enz.) het wel erg makkelijk te maken. En vervolgens de ouders, die blijkbaar totaal geen toezicht houden op wat hun kinderen allemaal uitvreten op het internet, óf het wel doen maar het geen ene zak interesseert dat hun kinderen nu een extra groot risico lopen om ten prooien te vallen van predatoren op het internet.

Een typisch gevalletje: als het kalf verdronken is, dempt men de put. En zo gebeurt er veel meer achter de halfgesloten deuren van het internet. Neem nu bijvoorbeeld Snapchat. Een chatprogramma waarmee je foto's en video's kan versturen, die zichzelf nadat ze bekeken zijn vernietigen. Dit geeft kinderen en tieners een gevoel van schijnveiligheid, en ze gaan hiermee een stapje verder dan ze zullen doen in een bijlage van een email, of een afbeelding in een Whatsapp chat die vervolgens gewoon op de telefoons van de ontvanger blijven staan. Als je gewoon op Google News zoekt op de berichten hierover zullen er veel te veel opduiken.

De tieners staan perplex. "Hoe kon dit nou gebeuren? Snapchat verwijdert de afbeeldingen na tien seconden!" Jazeker, maar 10 seconden zijn er 9 meer dan nodig is voor iemand om een schermafbeelding te maken. Schijnveiligheid, die misbruikt wordt door predatoren.

Dit soort columns zouden helemaal niet nodig hoeven zijn, als ouders gewoon een oogje in het zeil zouden houden. Dan denken ze wel extra na voor ze zoiets zouden doen. Oh, en om terug te komen op de telefoonnummers: ik heb nog wel een handig telefoonnummer voor ze. 0900-8844, het telefoonnummer van de politie waar ze een afspraak kunnen maken als het helemaal uit de klauwen is gelopen. Maar zeg niet dat ik niet gewaarschuwd heb.

dinsdag 17 juni 2014

Over duizend jaar

Over duizend jaar... Wij zijn dan in ieder geval allemaal heengegaan. Maar wat moeten de mensen van de toekomst wel niet over ons denken? Net zoals dat wij nu een beeld hebben van de mensen die duizend jaar geleden hebben geleefd, zullen de mensen over duizend jaar vast en zeker een beeld over ons hebben.

Stemfie - ©Twitter
Wij maken het de mensen van de toekomst wel heel gemakkelijk. We maken te pas en te onpas selfies en delen deze met de hele wereld, en zelfs daarbuiten (de ruimte selfie). Ze zullen waarschijnlijk denken dat we bijna geen mobiele telefoons hebben; immers, de telefoon is heel vaak de camera en staat nog maar zelden op de foto.

Ze zullen vast en zeker oude USB sticks en andere gegevensdragers van ons vinden. Ergens in een toekomstig museum kunnen ze ongetwijfeld deze waardevolle beelden nog openen. Even door de slechte resolutie van de 45 megapixel camera's en de lage 16 miljoen kleuren heen bijten, kun je toch veel over onze cultuur leren.

Een vreemde cultuur. Selfies maken van hoe je een hap uit een rauwe vis neemt. Selfies maken van hoe je trots je stemformulier met een rood ding invult. Zoals ik al zei, te pas en te onpas.

Maar, selfies zullen niet de enige dingen zijn waar ze ons aan zullen herinneren. Ook aardrijkskundigen zullen ons niet snel vergeten. Schaliegas uit de grond winnen is helemaal in. In de Verenigde Staten wordt er op grote schaal schaliegas gewonnen. Op een veel kleinere schaal wordt er in ons Groningen gas uit de grond gehaald. En dat is natuurlijk allemaal terug te zien in de bodems.

En er zullen vast nog wat restanten van fossiele brandstoffen en de manieren van hoe ze gewonnen werden, worden gevonden. Brandstoffen die nu vernieuwend zijn, zullen dan vast en zeker weer verouderd zijn. Wieken van windmolens die ergens op de bodem van de zee worden opgegraven, omdat die uiteindelijk niet meer gebruikt werden en in verval kwamen te staan gezien het feit wetenschappers een bouwsteen voor gebouwen hebben ontwikkeld die wind, neerslag en zon omzet in energie. Elektrische auto's... Met oplaadpaal! Kom op zeg, dat doet het wegdek toch gewoon voor je?

Ze zullen vast denken: "wat hadden die mensen het toen slecht.". Net zoals wij dat nu doen over mensen van toen.