maandag 29 december 2014

Vuurwerk: hoeveel kalveren moeten er nog verdrinken tot men de put dempt?

Af en toe moet ik me weer eens ergens over uitlaten. Mijn mening weer eens ongenuanceerd, maar wel gefundeerd uitstrooien over de massa. Ik ben dat nu al een poosje aan het doen over het onderwerp vuurwerk. Een traditie die in de 13e eeuw naar Europa is gekomen, en jaarlijks vele slachtoffers maakt. Ik moet eerlijk bekennen dat het een klein beetje begint te vervelen, mijn ongenuanceerde mening verkondigen over dit onderwerp. Het is namelijk nog niemand gelukt om enige nuance aan te brengen in mijn mening.

Het argument dat voorstanders vaak aanvoeren is traditie. In hoeverre is dit echter een argument? Zo wordt vrouwenbesnijdenis in bepaalde Afrikaanse landen als een traditie beschouwd, maar ik mag toch hopen dat dat ene woord traditie mensenrechtenactivisten en dergelijke niet tegenhouden om te strijden tegen een walgelijk fenomeen als vrouwenbesnijdenis. Dan wordt vaak aangevoerd dat die twee niet te vergelijken zijn, maar ik zie zeker gelijkenissen. Beide veroorzaken een hoop leed, zowel lichamelijk als geestelijk letsel. Het wordt iemand aangedaan (bijna de helft van de vuurwerkslachtoffers is slachtoffer geworden door andermans vuurwerk) en de gevolgen zijn gigantisch.
Bijna de helft van de slachtoffers van consumentenvuurwerk is dat door toedoen van een ander.
Een toevallige voorbijganger, iemand zoals u en ik. Foto: Shawn Nystrand, Flickr Media, CC Licentie

Ook is de helft van de slachtoffers slachtoffer geworden van legaal vuurwerk. Het argument dat de meeste slachtoffers gemaakt worden door illegaal vuurwerk en dat dus de kern van de aanpak zou moeten zijn is simpelweg onjuist, het is namelijk 50/50. Bovendien maakt het illegaliseren van al het consumentenvuurwerk het handhaven een stuk makkelijker. Zo weten een aantal mensen niet welk vuurwerk illegaal of legaal is, en zullen niet de politie inschakelen als er ergens illegaal vuurwerk ligt. Ouders weten niet of het vuurwerk dat hun kinderen op hun slaapkamers hebben illegaal is, dus gaan ze er maar van uit dat het legaal is. Legaal vuurwerk illegaal maken maakt het duidelijker voor iedereen en er zal daardoor dus meer getipt worden.

Het meest bijzondere argument dat ik heb gehoord is die van de economie. Er wordt voor miljoenen aan vuurwerk verkocht. Als je vuurwerk verbiedt, gaat dat dus ten koste van de economie. Zelfs dat ene woord traditie is een beter gefundeerd argument dan dit. Je kunt namelijk aantonen dat het sinds de 13e eeuw een traditie is, maar dat als het geld niet aan vuurwerk besteed kan worden, het nergens aan besteed wordt is nog nooit aangetoond. Er is geen enkele grond om aan te nemen dat het geld in de zakken blijft zitten. In genoeg landen is het verboden, en dat heeft geen negatieve impact gehad op de economie.

Echter, de schade aan publieke en private eigendommen is zo groot dat de "boost" voor de economie verwaarloosbaar is. Het legaal houden van vuurwerk (zeker met het argument dat de handhaving op illegaal vuurwerk makkelijker wordt met het illegaliseren van legaal vuurwerk meegenomen) is dus gewoon schadelijk voor de economie.

Vorige jaarwisseling (31 december en 1 januari, dus de dagen ervoor en erna niet meegerekend), moesten 700 mensen behandeld worden op de SEH van een ziekenhuis. De schade was 9 miljoen euro. In 4 jaar tijd zijn er 4 doden gevallen. Je zou denken dat dit cijfers van een oorlog is, maar het is gewoon onze jaarlijkse traditie. Traditie mag geen vrijbrief te zijn om mensen het ziekenhuis in te jagen en voor miljoenen aan schade te veroorzaken. Als er nog onderbouwde argumenten zijn vóór het afsteken van consumentenvuurwerk dan hoor ik het graag, u zult bij mij in ieder geval de eerste zijn.

Iedereen een fijne en vooral veilige jaarwisseling gewenst, en een gezond 2015.

maandag 22 december 2014

From Poetin, With Love

De oorlog in Oost-Oekraïne kent eigenlijk alleen maar slachtoffers. Het nadert kerst, maar de burgers in het oorlogsgebied zijn helemaal niet bezig met kerst. Ze zijn bezig met de vraagstukken of er nog wel genoeg eten is, of ze hun huizen kunnen verwarmen in de winter en of hun huizen een eventuele volgende beschieting van het Oekraïnse leger wel overleven. Het hele leven is compleet ontwricht.

Gisteren kwam het 10e konvooi met hulpgoederen aan in Donetsk en Loehansk. De normaal gesproken witte, neutrale vrachtwagens hebben plaatsgemaakt voor doeken met kerstmannen. Op zo'n doek staat dan "Uit Rusland, met liefde". In de vrachtwagens zaten onder andere speelgoed, voor de kinderen in het getroffen gebied. Want niemand mag met kerst alleen zijn.

Dit soort beelden zien we niet snel op televisie. Het past namelijk niet in het beeld dat wordt voorgeschoteld. Het beeld van Rusland als agressor, als het ultieme kwaad. En wat doet de media als het niet in het beeld past? Precies, dan laat je het gewoon weg. De Telegraaf had het wel benoemd, maar verder dan kerstbomen in het konvooi gingen ze gisteravond ook niet. Als het om conflicten gaat is de media helemaal geen beeldvormer meer. De media is een conservator: het huidige beeld moet behouden worden. Je bent of goed, of fout. En als je eenmaal in onze ogen fout bent, mag je natuurlijk niet hun goede daden belichten. Dat zorgt voor verwarring, moeten we niet hebben.

Vandaag hebben 8000 kinderen speelgoed gekregen. Is daarmee het trauma weg? Natuurlijk niet. Maar het helpt wel.

dinsdag 16 december 2014

Gefeliciteerd Poetin!

Voor eventjes staat de roebel niet op instorten en is er geen spanning tussen Rusland en het westen. Het is namelijk het einde van 2014, en dat betekent dat het tijd is geworden voor lijstjes. Zo hebben we in Nederland de door EenVandaag gepeilde Politicus van het Jaar, de Volkskrant heeft een lijst gecomponeerd van de 100 invloedrijkste Twitteraars en Villamedia heeft Olaf Koens uitgeroepen tot journalist van het jaar. In Rusland was het even spannend wie de Man van het Jaar verkiezing zou winnen. Tot ieders verbazing is dat Vladimir Poetin geworden.

Op 7 december zijn in 43 Russische regio's de meningen van 1.500 mensen gepeild. 68% van de ondervraagden hebben Poetin bovenaan het lijstje gezet. Een spectaculaire verdubbeling, slechts 32% verkozen hem vorig jaar. 4% hebben ingevuld dat er geen Man van het Jaar is en 17% hebben "weet niet/geen mening" (maar dan in het Russisch, natuurlijk) ingevuld. Dit betekent dat 11% het lef had om iemand anders bovenaan het lijstje te zetten. Conclusie: Poetin is ongekend populair.

En dat terwijl het niet goed gaat met Rusland. De roebel is van een kilometers hoge duikplank gesprongen en wil nu maar niet boven water komen. Poetin weet het imago van Rusland op het wereldtoneel maar niet te verbeteren, met als gevolg sancties tegen Rusland die de economie nog meer schaden. Even ter vergelijking, bij de Albert Heijn heb je zacht en extra sterk toiletpapier voor €6. Dat zijn 16 rollen. 6/16=€0,375 per WC-rol. Neem een gemiddelde van 200 velletjes, dan betaal je €0,0018 per velletje. Met de huidige wisselkoersen is dat 0,16 roebel. Je hebt dus nog niet eens 7 velletjes toiletpapier nodig om 1 roebel te hebben. En die roebel absorbeert een stuk minder goed ook.

Oké, het gaat dus niet zo lekker met de Russische economie. Maar, Poetin heeft ook een hoop voor Rusland betekend. Zo heeft hij Rusland weer op de kaart gebracht met de winterspelen in Sochi, en die Darth Vader tram voor het WK voetbal ziet er gelikt uit. Ik denk dat de burgers van Rusland daar veel aan hebben gehad, net zoals wij veel hebben gehad aan de emotionele (en feitelijk onjuiste, maar dat laat het merendeel van de mensen gemakshalve weg) speech van Frans Timmermans, wat doorslaggevend wat voor zijn Politicus van het Jaar award. Dus Poetin: gefeliciteerd! Je hebt het verdient.
Foto: volna80 (bewerkt), CC Licentie Flickr Media

zondag 14 december 2014

Parable of the Polygons: een levensles

Kan een groot vierkant met daarin blauwe vierkantjes en gele driehoekjes ons iets leren over de werking van de maatschappij? Jazeker, zo zeggen Vi Hart en Nicky Case, de programmeurs van Parable of the Polygons ("Gelijkenis van de Veelhoeken"). Met PotP willen ze laten zien hoe individuele keuzes en denkwijzen de samenleving beïnvloeden. Hoe ontstaat segregatie? Welke denkwijzen hebben wij, en is deze bevorderlijk voor de segregatie of niet? Op kinderlijk eenvoudige doch geniale wijze leggen Vi en Nicky het probleem uit. De veelhoeken komen regelmatig terug in de werken van Vi en Nicky, wat deze simulatie voor de echte fans nog genialer maakt. Speel ook met de polygonen en kom iets te weten over onze maatschappij: http://ncase.me/polygons/
Gelijkenis van de Veelhoeken, door Vi Hart en Nicky Case

maandag 8 december 2014

Fijne feestdagen

Het is koud,
Het is donker en fris.
Ik heb het benauwd,
Als ik loop in de duisternis.

In gedachten loop ik,
Zonder te kijken loop ik,
Met soms een snik loop ik
Op dat ene ogenblik

Ik denk aan jou,
Van wie ik hou,
Of moet ik zeggen hield?
Ik weet ook niet wat mij bezielt.

Dan glij ik uit op het ijs,
Ik val plat op mijn bek,
Ik brak haast mijn nek,
Dat was niet bepaald wijs.

Open wonden, maar ik voel ze niet
In de verte hoor ik een vrolijk lied
Waarvandaan, ik zie het niet
Ik laat me leiden door mijn verdriet

Mijn verdriet om jou
Van wie ik hou
Of moet ik zeggen hield?
Ik weet ook niet wat mij bezielt...

Dan loop ik verder, de straat uit
Het wordt steeds kouder,
Ik moet vooruit.
Dan voel ik iets om mijn schouder.

Ik kijk om, wat zie ik daar?
Het is een man, wel een beetje raar.
Het is een man verkleed als kerstman
Ik weet niet hoe, maar ik verman

Ik zie de lichtjes om me heen,
Ze houden mij op de been
Ik weet nog steeds niet hoe,
Maar ik vergeet al dit gedoe
Ik lach de man vrolijk toe

En ik denk niet meer aan jou,
Ik voel niks meer van de kou
Het ijs voelt zelfs wat lauw
Wat zo'n kerstman wel niet met je doet,
Ik heb opeens zo'n blije gloed
En het leven voelt weer zoet

Ik voel de warmte van de feestdagen
Dit kan me stiekem best behagen
Ik huppel verder door de straat
Ongelooflijk dat dit gevoel bestaat!

Fijne kerstdagen!