maandag 25 mei 2015

Poetin's nieuwe NGO wet: wat we niet te lezen krijgen

Rusland heeft een nieuwe wet aangenomen die NGO's--Niet Gouvermentale Organisaties-- kan verbieden (zie ook: De Weekly). De media sprong er gelijk bovenop. Er wordt geroepen dat de wet gebruikt kan worden om de media in het toch al niet zo vrije land nog verder de mond te snoeren, of om de vrijheden van burgers in te perken. Volkomen onterecht, want een buitenlandse NGO heeft hier niets mee te maken.

Een kleine selectie van de koppen


Ook worden er al namen genoemd van organisaties, zoals Human Rights Watch en Greenpeace. Het klopt dat er is gevraagd aan het Openbaar Ministerie om deze organisaties te onderzoeken, maar deze zijn nog lang niet verboden.

Zoals te zien is onze media erg goed in commentaar geven. "Ondanks felle kritiek". Wat had men dan verwacht? Dat een wet die door het Russische parlement is aangenomen niet wordt ondertekend, omdat er in andere landen kritiek is? In de internationale media is er ook kritiek op onze nieuwe wet om boerka's in bepaalde ruimtes te verbieden. Moet de koning de wet daarom maar niet ondertekenen?

Wat onze media ons echter niet vertelt, is het waarom. Waarom zou Rusland internationale organisaties het juist nu moeilijk maken? Alle ogen zijn op dit moment gericht op Rusland. Niet echt het beste moment om de verhoudingen nog verder op scherp te stellen.

Er is context die onze media niet wilt vertellen. Het is algemeen bekend dat overheden NGO's geld "schenken" om hun doelstellingen te bereiken. Er gaan geruchten dat deze NGO's ook betrokken waren bij bijvoorbeeld de recente onrusten in Macedonië, door bijvoorbeeld geld te geven om de protesten bij te wonen. Dit lijkt me toch wel "ongewenst" en is dus wat Rusland wilt voorkomen: dat er eventueel spanningen in Rusland worden aangewakkerd door buitenlandse overheden via NGO's.

Dit is wat we niet te horen krijgen, want onze media zou natuurlijk nooit negatieve geruchten over bondgenoten verspreiden. Geruchten over "de vijand", Rusland, is echter geen enkel probleem. En zo blijkt dat de media in het "onderdrukte" Rusland op sommige vlakken misschien toch vrijer is dan hier in het "vrije" westen. In Rusland zijn er oppositiemedia, zoals kranten die speciaal worden gedrukt om kritiek te leveren op de regering van Poetin. De Russen kunnen de kritiek op de nieuwe wet gewoon lezen, maar in onze vrije media wordt er geen aandacht besteed aan de achtergrond van de wet. De context waar wij recht op hebben.

dinsdag 19 mei 2015

Wat zijn we toch een gelukkig volk

Als hét nieuws van de dag in ons land de jurk van Trijntje is, dan moeten we toch een gelukkig volk zijn. Wekenlang was er discussie over wat ze aan zou trekken en nu weten we het ein-de-lijk! Voorpaginanieuws.



Je zou toch denken dat het nieuws ernaast het grote, belangrijke nieuws zou zijn. De vluchtelingen. Die problemen gaan ons namelijk de andere 364 dagen ook aan. Maar nee, de vluchtelingen winnen het niet van de jurk van Trijntje.

Misschien dan iets over de Amerikaanse topdiplomaten in Moskou? Besprekingen over Syrië, een bondgenoot van Rusland en een stille vijand van de VS, waren gisteren aan de gang en gaan vandaag verder. Victoria Nuland, toch wel een controversieel persoon ("F*ck the EU", de oorlog in Oost-Oekraïne aanwakkeren door koekjes uit te delen...), komt zelfs even kijken. Maar nee, de jurk van Trijntje is natuurlijk veel belangrijker dan werelddiplomatiek.

Maar moet het dan altijd ellende zijn? Natuurlijk hebben we allemaal veel liever dat er alleen goed nieuws te melden is. Dat de jurk van Trijntje ook echt voorpaginanieuws is, omdat er gewoon niks anders te melden is. En omdat we dat willen, maken we die wereld gewoon. Even alleen denken aan het Songfestival, aan Trijntje en haar jurk. We scheppen die droomwereld, waar het belangrijkste nieuws die douze points is. Oorlog en mensensmokkel kan wachten.

dinsdag 12 mei 2015

Het klaagseizoen is geopend

Het is weer die tijd van het jaar. De tijd waarin middelbare scholieren er weer eens flink op los kunnen klagen. Als moderne praatpaal is het LAKS beschikbaar om de even lakse scholieren net dat luisterende oor te bieden dat ze zo hard nodig hebben voor hun eindexamens. Ongefundeerde klachten als "te moeilijk" of "nog nooit van gehoord" mogen allemaal in deze periode. Ik zou zeggen, had je maar beter moeten opletten en leren, maar de arme bel- dames en heren van het LAKS moeten het allemaal aanhoren en documenteren.

Op de eerste dag van het jaarlijkse klaagseizoen kreeg het LAKS een klacht binnen over de kledingkeuze van een docente. Deze zou een "te zichtbare string" aan hebben gehad. Een docent mag toch wel zelf beslissen wat ze aantrekt? We leven hier toch niet in het kalifaat? Als je gewoon op je examenpapier kijkt moet dat geen enkel probleem zijn.

Over de examens zelf wordt ook wat afgeklaagd. Zo zijn de examens "te lang", "te moeilijk ", "anders dan verwacht" (want? Je wilt de vragen van te voren inzien?) en "saai" (want? Een examen moet leuk zijn?).

Foto: L. Llyod
Examens worden altijd met de grootst mogelijke zorg samengesteld. Er wordt met van alles rekening gehouden, maar natuurlijk niet met niet of verkeerd studerende leerlingen. Leerlingen die klagen over de duur van het examen, de moeilijkheidsgraad of het saaiheidsgehalte zouden zich moeten schamen. Doordat columnisten als ondergetekende hiermee aan de haal gaan, wordt de aandacht afgeleid van de serieuze problemen die de examens toch zijn ingeslopen. Maar die hebben ze vast niet allemaal gezien. Te druk met het kijken naar de string van je juf?

maandag 4 mei 2015

Iedereen over de Oost-Europese kam geschoren

Vorige week kopte de nieuwsberichten dat Polen en Bulgaren zich meer gediscrimineerd voelen in Nederland. Dat kan ik me wel voorstellen. Enige tijd geleden schreef ik al een column over een gesprek dat ik met een Bulgaarse voerde. Ik kan me haar reactie toen ze erachter kwam dat ik geen vooroordelen over haar had nog goed herinneren.

Het is ook niet zo gek. Wanneer horen we eens iets positiefs over Bulgaren, Polen of Roemenen in de media? Amper. Een paar jaar gelegen kwam onze landelijke knuffelpool Mr. Polska met een meldpunt om iets positiefs over Oost-Europeanen te melden. Een tegengeluid voor het meldpunt van de PVV om overlast door Oost-Europeanen te melden. Nooit meer iets van dat meldpunt gehoord.

Zie ook: De Weekly: Polen en Bulgaren voelen zich meer gediscrimineerd in Nederland

Vliegveld van Sofia, Bulgarije. Foto: Alexdevil/CC
Ondertussen worden we overspoeld door negatieve berichtgeving over Oost-Europeanen. Vaak totaal irrelevant. Soms totaal onterecht (herinnert u zich de berichten over Bulgaren en Roemenen die naar Nederland zouden komen en onze banen in komen pikken nog? En een jaar later de berichten dat de toestroom uit bleef. Stemmingmakerij noemen we dat.).

En ondertussen kwam ik in een flat ergens in Rotterdam. Er hing een briefje op de deur, met grote letters "Geen Polen en Bulgaren binnenlaten!" Ik schreef er in de vorige column al over. De persoon die het briefje ophing is erop aangesproken. Maar dat neemt niet weg dat het voor de Poolse thuiszorgmedewerkster die helemaal niks op haar kerfstok heeft pijn doet.