zaterdag 29 augustus 2015

Nog maar 97 dagen...

Nog maar 97 dagen tot het zover is, en dus wordt het tijd om het er weer eens goed over te hebben. Ik heb het natuurlijk over de Zwarte Pietendiscussie. In Nederland loop je om een paar redenen het risico om geliquideerd te worden: als je crimineel bent, als je familie van een crimineel bent, als je lijkt op een crimineel of als je je durft uit te laten over de Zwarte Pietendiscussie.

Dat laatste is voor zover bekend nog geen reden geweest om daadwerkelijk iemand te liquideren, en laten we hopen dat dat ook zo blijft, maar feit is dat mensen die een mening over Zwarte Piet hebben met de dood worden bedreigd. Afschuwelijke verwensingen worden over en weer geslingerd. Het lukt maar niet om de angel eruit te halen, het gif blijft door de discussie vloeien.

Hoe hebben we het met elkaar zo ver kunnen laten komen? Dat mensen als Quinsy Gario met de dood worden bedreigd, omdat ze zeggen wat ze vinden over Zwarte Piet. Ironisch genoeg, meestal door mensen die het hardst roepen dat hun vrijheid wordt afgenomen.

In het begin zeiden de voorstanders van het behouden van Zwarte Piet nog: "Kom op, het is een kinderfeestje. Waar hebben we het over?". En precies, waar hebben we het eigenlijk over? Waarom kan de discussie niet gewoon met woorden gevoerd worden, maar moeten er doodsbedreigingen en geweld gebruikt worden?

Het is een kinderfeestje, dus waarom laten we het niet over aan de kinderen? Maakt het de kinderen iets uit als Piet van uiterlijk veranderd? Als het ze maar creatief wordt uitgelegd vinden die het prima, net zoals de redeneringen hoe de Pieten binnenkomen als er geen schoorsteen in huis is. Het hoeft niet logisch te zijn. Een schimmel op het dak is dat ook niet.

Maar het moet wel leuk zijn. En dat is het voor een deel van de samenleving nu niet. Iedereen tevreden stellen zal nooit lukken, maar we kunnen toch wel proberen om er met zijn allen iets leuks van te maken? Voor zoveel mogelijk mensen. Zonder geweld of bedreigingen.

Ach, een mens mag dromen...

donderdag 20 augustus 2015

Noord en Zuid - De koude oorlog die weer heet wordt

Eerder dit jaar werd het nog groots gevierd in Noord-Korea: de 62-jarige wapenstilstand met de zuiderburen. Maar vandaag lijkt vrede verder weg dan ooit in die 62 jaar nadat Noord-Korea op een propagandaluidspreker schoot en Zuid-Korea terugschoot.

De grens gezien van Noord naar Zuid
Zuid-Korea heeft een luidspreker op de grens met het noorden geplaatst die anti-Noord-Koreaanse propaganda de grens over brult. Noord-Korea reageerde vorige week met de waarschuwing dat het land dit als een oorlogsdaad ziet, en als ze niet stoppen met de propaganda, het volksleger met een militaire reactie komt. De waarschuwing sloot af met "Het Volksleger van Korea maakt nooit loze praatjes," en dat blijkt vandaag dus te kloppen.

De luidspreker was een reactie op een incident met een landmijn, waarbij twee Zuid-Koreaanse militairen geraakt werden. De regering in Seoul gaf Pyongyang hiervan de schuld, maar Noord-Korea ontkent stellig er ook maar iets mee te maken te hebben.

Zuid-Korea heeft vandaag teruggeschoten in de richting waar het artillerievuur vandaan kwam. Aan beide kanten zouden er geen gewonden zijn gevallen, maar Zuid-Korea heeft het gebied bij de grens uit voorzorg geëvacueerd. Seoul heeft om een spoedzitting van de veiligheidsraad gevraagd.

De wapenstilstand tussen de beide Korea's is al langer erg broos, maar nu worden er dus doelen beschoten in beide landen. De grens tussen de beide Korea's wordt de gedemilitariseerde zone genoemd, welke ironisch genoeg de zwaarst bewapende grens met militairen ter wereld is. Naar schattingen zullen er, als er oorlog uitbreekt, in de eerste 24 uur een miljoen doden vallen.

woensdag 5 augustus 2015

De troep op Volkel

Foto: Google Maps / KwebbelKrabbels Media
Zoek je de vliegbasis Volkel op op Google Maps, krijg je het bovenstaande resultaat. We mogen niet kijken op de vliegbasis Volkel, alles is topgeheim. Officieel weten we niets, maar het is een publiek geheim dat er Amerikaanse kernwapens liggen op de basis in Volkel. Voormalig premiers hebben dat bevestigd en ook in rapporten van onder andere de NRDC, de Natural Resources Defence Council - een Non-Profit natuurbeschermingsorganisatie - wordt Volkel genoemd als een opslaglocatie van Amerikaanse kernwapens. Toch is er door NAVO-verdragen geen openheid van zaken.

Die kernwapens, krachtiger dan de nucleaire wapens die de VS heeft ingezet tegen Japan in 1945, liggen er al jaren. Sinds de Koude Oorlog, zodat Amerika de voormalig Sovjet Unie van twee kanten zou kunnen aanvallen. Na de verwoestende gevlogen van Hiroshima zou je verwachten dat het nucleaire wapenarsenaal verminderd zou worden, maar niets is minder waar. Er worden alleen maar krachtigere nucleaire wapens gemaakt. Waarschijnlijk worden de kernwapens op Volkel over 2 jaar vervangen.

Er wordt constant een conflict of oorlog uitgelokt. Dat is immers het bestaansrecht van de NAVO. Op dit moment is Rusland de grote dreiging.

De verwoestende kracht van een atoombom, je moet er niet aan denken dat we dat als mensheid nog een keer laten gebeuren. En al helemaal niet als het uitgelokt wordt door de Verenigde Staten op onze grond. Want wij hebben die vernietigende wapens op onze grond. De wapens die bij oorlog óf ingezet gaan worden, óf een militair doelwit worden. Beide even onwenselijk.

Er zit dus eigenlijk maar een ding op. Die wapens moeten weg. Daar worden ook steeds meer mensen het over eens. Maar hoe beweeg je de politiek ertoe te beslissen om iets weg te halen waarvan niet eens bevestigd is dat het er is?

Het Ministerie van Defensie heeft de aanwezigheid van kernwapens op Volkel nooit bevestigd, maar ook nooit ontkend. Bevestigen mag niet van de NAVO. Ook gaat het in tegen het non-proliferartieverdrag, waar ook Nederland bij is aangesloten. Artikel 1 en 2 van dat verdrag verbiedt het om nucleaire wapens uit te wisselen, of de productie van nucleaire wapens van andere staten te bevorderen. Toegeven dat we die nucleaire wapens van de VS hebben gekregen om op te slaan zou kunnen betekenen dat we toegeven dat verdrag te hebben verbroken.


Bovendien lijkt het erop dat onze regering het prima vindt dat we als marionet worden gebruikt door de VS en de NAVO. Er zal dus echt iets in beweging gebracht moeten worden mochten we van die troep af willen raken. Hopelijk is het dan niet het gevechtsvliegtuig waar die bommen aan zitten...

zondag 2 augustus 2015

Onze militairen moeten "Pang Pang" roepen - politiek lacht zich rot

Er is een gebrek aan kogels in het leger. Bij de oefeningen moeten de militairen nu zelf “Pang Pang” roepen. Het in en in trieste gevolg van jarenlange bezuinigingen op Defensie. Bezuinigingen op onze mannen en vrouwen, die we vervolgens wel oorlogsgebieden insturen.

Als dit in een ander land in het nieuws was, zou het volk in opstand komen. Stel je eens voor, dat het Amerikaanse leger zonder kogels zou zitten. Dat zou het volk niet pikken, dat hun helden “Pang Pang” moeten roepen. En de politiek zou op zijn kop worden gezet.

Hoe anders is het in Nederland. Hier vinden onze politici het sturen van militairen met maandenlange trainingsachterstanden door het kogelgebrek een prima onderwerp om grappen over te maken. Dezelfde politici die ook beslissen over de bezuinigingen waardoor dit gebrek is ontstaan. Dezelfde politici die beslissen over de volgende missie van onze helden.



Om te schamen!