donderdag 19 mei 2016

Gezichtsherkenning voor u en mij

Het is een beetje een eng idee. Iedereen die je tegenkomt kan een foto van je maken, deze door een appje halen en er zo achter komen wie je bent. Het lijkt iets uit een dystopische sciencefiction thriller, maar het is de realiteit in Rusland.


Een Russische softwareontwikkelaar heeft de app FindFace ontwikkeld. Deze app maakt gebruik van gezichtsherkenningstechnologie. Met andere woorden: de app kijkt naar de kenmerken van iemand's gezicht en kijkt vervolgens of er iemand met overeenkomstige kenmerken op VK, de Russische Facebook, zit. Naast de beste match, geeft hij ook een aantal accounts terug met openbare foto's die er sterk op lijken, mocht de beste match toch niet de persoon in kwestie zijn. Omdat VK het grootste sociale netwerk in Rusland is en alles ook nog eens openbaar is, is de kans groot dat een Rus op die manier gevonden wordt. En dat allemaal binnen enkele seconden.

Ik nam de proef op de som en downloadde de app. Er zit een heel commercieel verdienmodel achter. Je hebt gratis, premium en VIP accounts waarvan de laatste twee dan net weer iets meer kunnen tegen een maandelijkse betaling van een paar honderd roebel, zeg maar 5 euro. Omdat ik zelf ook VK account heb en ik wel benieuwd was hoe goed de technologie werkt, uploadde ik een selfie naar FindFace. En? Blijkbaar lijk ik heel erg op de 31 jarige Dmity uit Radchenko, maar mij zelf herkende hij niet. Stiekem toch een opluchting.

Het zet wel te denken. Want, ik moet wel eerlijk zijn, de foto's die ik op VK heb zijn al jaren oud. Als je dagelijks post, zoals vele selfieliefhebbers doen, zullen de resultaten natuurlijk veel nauwkeuriger zijn. En als een appontwikkelaar dit al kan, wat kunnen de geheime diensten dan niet allemaal met onze openbare foto's? Het zal niet lang meer duren tot de camera's op straat met zo'n zelfde technologie worden uitgerust. En dan kan iedereen straks in real-time herkend worden, en kunnen de geheime diensten precies zien wat jij hebt gegeten gisteravond. Toch wel een eng idee.

maandag 2 mei 2016

Stille massamoord

Het is 2014. De gewelddadige "Euromajdan" protesten in Oekraïne zijn in volle gang. De protesten bereiken ook het kustplaatsje Odessa, waar een groot aantal tegenstanders van de Euromajdanbeweging wonen. Op 2 mei 2014, vandaag precies 2 jaar geleden, vluchtten een groep demonstranten een gebouw van de vakbonden in het hartje van Odessa in. Hoogst waarschijnlijk steekt een aantal pro-Europese demonstranten het gebouw vervolgens in brand, waardoor de tegenstanders geen kant op kunnen. Buiten staat een grote groep woedende demonstranten, binnen slaan de vlammen om iedereen heen. Een aantal springt naar buiten om in handen te komen van de gewelddadige demonstranten, terwijl de rest hun dood binnen tegemoet ziet. Levend verbrand, een verschrikkelijke, pijnlijke dood. Uiteindelijk kwamen 46 anti-Euromajdan demonstranten om het leven. Nog eens 200 mensen raakten gewond. Het uiteindelijke dodental van alle gebeurtenissen in Odessa op die dag wordt geschat tussen de 50 en 250.

Mensen staan op de randen van het gebouw op de vlucht voor de vlammen.
Het is een verschrikkelijke beschrijving en een verschrikkelijk beeld. Toch moet ik dit beeld geven, omdat er amper over bericht werd in de westerse media. De NOS besteedde er even aandacht aan, andere media berichtten er ook kort over, maar niet zoals je zou verwachten bij een grote nieuwsgebeurtenis als dit. Sterker nog, er werd uitgebreider gesproken over het transformeren van een Lenin standbeeld in Darth Vader uit Star Wars in hetzelfde plaatsje, dan over deze massamoord. Er zijn 46 mensen bruut vermoord! Mensen die levend verbrandden of hun dood tegemoet sprongen, terwijl mensen buiten stonden te juichen. Dit zou uitgebreid in het nieuws moeten zijn geweest.

En het trieste is: ik weet zeker dat er veel uitgebreider over bericht zou zijn geweest als de rollen waren omgekeerd. Als het anti-Europese demonstranten waren die een gebouw vol met pro-Europese demonstranten in brand hebben gezet. Dan zou iedereen zich erover uitspreken, zouden de westerse leiders schande hebben gesproken en zou iedereen geweten hebben wat er gebeurd is in Odessa.

Maar de rollen waren niet omgekeerd. Het waren geen pro-Europese demonstranten die omkwamen. En daarom kennen wij de 46 omgekomen demonstranten niet. Nog altijd is er geen goed onderzoek gedaan. Direct na de gebeurtenissen gaf de toen nog presidentskandidaat Petro Porosjenko de Russische regering de schuld. Eén ding is zeker: het was niet de Russische regering die buiten stond te juichen toen de demonstranten werden vermoord, dat waren de Euromajdan demonstranten.